Cookietoestemming in WordPress betekent dat je bezoekers vooraf om opt-in toestemming vraagt voordat je site niet-essentiële cookies opslaat of uitleest, en dat je die scripts uitgeschakeld houdt totdat ze instemmen. Een banner die alleen een melding toont, voldoet niet aan die norm. Het blokkeren, de keuzes en het bewijs zijn belangrijker dan het ontwerp.
Wat de wet werkelijk vereist
Er zijn twee EU-wetten van toepassing, en mensen halen ze vaak door elkaar. De ePrivacy-richtlijn (2002/58/EG), artikel 5, lid 3, zoals gewijzigd door richtlijn 2009/136/EG, gaat over het opslaan van informatie op het apparaat van een bezoeker of het uitlezen van informatie die daar al staat. Dat is alleen toegestaan met toestemming van de gebruiker, tenzij een uitzondering van toepassing is. Je kunt de richtlijn lezen op EUR-Lex.
De AVG (Verordening (EU) 2016/679) bepaalt vervolgens wat geldige toestemming is. Artikel 4, lid 11, vereist dat toestemming ondubbelzinnig is en wordt gegeven door een duidelijke actieve handeling, en artikel 7 stelt de voorwaarden, waaronder dat intrekken even eenvoudig moet zijn als geven. De volledige tekst staat op EUR-Lex.
In de praktijk komt dit neer op een eenvoudige regel. Als een cookie of vergelijkbare technologie niet strikt noodzakelijk is, heb je een echte opt-in nodig voordat deze wordt geplaatst. Gerechtvaardigd belang is hier geen vervanging: het kan het plaatsen of uitlezen van cookies op grond van artikel 5, lid 3, niet rechtvaardigen, ook al zou het mogelijk enige latere verwerking van de gegevens ondersteunen. Wil je het bredere beeld zien van hoe privacywetgeving verschilt van productbeveiligingswetgeving, bekijk dan AVG versus de EU Cyber Resilience Act voor WordPress.
Welke cookies toestemming nodig hebben en welke niet
De regel heeft twee kanten. Toestemming is nodig voor alles wat niet strikt noodzakelijk is voor een dienst die de bezoeker heeft gevraagd. Toestemming is niet nodig voor opslag die strikt noodzakelijk is voor die dienst.
Gangbare voorbeelden van uitgezonderde cookies zijn een winkelwagencookie, een sessiecookie voor inloggen, een cookie voor load balancing en een botbeveiligingscookie zoals __cf_bm. De eigen login- en reactiecookies van WordPress zitten in een vergelijkbare categorie, al moet je controleren wat jouw specifieke thema en plugins daarbovenop toevoegen.
De meeste marketing- en meettools vallen onder de categorie die toestemming vereist:
- Analysescripts die identificatiecodes instellen
- Advertentie- en retargeting-pixels
- Ingebedde videospelers en sociale widgets die hun eigen cookies plaatsen
- A/B-testtools die bezoekers taggen
De regel beperkt zich ook niet tot cookies. EDPB-richtsnoeren 2/2023 over het technische toepassingsgebied van artikel 5, lid 3, leggen uit dat het trackingpixels, trackinglinks, local storage, bepaalde vormen van fingerprinting en vergelijkbare technieken omvat. Een identificatiecode van een cookie naar localStorage verplaatsen haalt je dus niet buiten de regel.
Begin met een inventarisatie. Laad je site in een schoon browserprofiel, maak een lijst van elke cookie en elke opslagsleutel, en markeer elk item als noodzakelijk of niet. Alles wat je niet kunt verklaren, behandel je als niet-essentieel totdat je weet wat het instelt.
Wat een geldige toestemmingsbanner moet bieden
Een conforme banner bestaat vooral uit een reeks gedragingen, niet uit een lay-out. De keuzes moeten echt zijn, en weigeren mag niet door het ontwerp worden bestraft.
Het Hof van Justitie oordeelde in Planet49 (C-673/17) dat een website met vooraf aangevinkte vakjes geen geldige ePrivacy-toestemming kan vragen. Elke optionele categorie moet dus standaard uit staan, en toestemming moet komen van een handeling die de bezoeker zelf verricht.
Gebruik deze checklist wanneer je een banner beoordeelt:
- Standaard opt-in: geen vooraf aangevinkte vakjes, en geen toestemming afgeleid uit scrollen of doorsurfen.
- Gedetailleerde keuzes: bezoekers kunnen per doel toestemming geven of weigeren, zoals analyse of marketing, en niet alleen alles of niets.
- Gelijke eenvoud: een optie om te weigeren is even makkelijk te bereiken als accepteren, bij voorkeur op hetzelfde niveau in de banner.
- Duidelijke informatie: de banner vermeldt wat elke categorie doet en wie de cookies plaatst.
- Intrekken: een vaste link of knop stelt bezoekers in staat op elk moment van gedachten te veranderen.
Een bruikbare vuistregel is dat de bezoeker met evenveel klikken moet kunnen weigeren als accepteren. Als je banner één klik nodig heeft om akkoord te gaan en drie om te weigeren, mag je kritiek verwachten. Een banner kan er verzorgd uitzien en toch op elk punt hierboven falen, dus controleer het gedrag en niet het uiterlijk.
Hoe een banner scripts op WordPress moet blokkeren
Dit is het deel dat veel gidsen overslaan. Sommige snippets beschrijven hoe je met wat CSS een cookiemelding toevoegt. Dat toont alleen een bericht. Het stopt geen enkel script, dus het levert niets op voor de naleving.
Goed voorafgaand blokkeren betekent dat niet-essentiële scripts pas worden uitgevoerd nadat toestemming is vastgelegd. Cookieplugins doen dit meestal op een van drie manieren: ze herschrijven scripttags zodat de browser ze negeert tot er toestemming is, ze gebruiken een tagmanager die tags pas afvuurt na een toestemmingssignaal, of ze scannen op bekende domeinen van derden en blokkeren die. Elke aanpak heeft nadelen. Herschrijven is voorspelbaar voor scripts die je zelf beheert, maar ingebedde iframes en scripts die door andere plugins worden ingevoegd, kunnen er doorheen glippen.
Op WordPress komen de lekken meestal uit een paar bronnen:
- Analyse- of pixelcode die in de themakop of in een plugin voor koptekst en voettekst is geplakt
- Scripts die door een marketing- of formulierplugin zijn toegevoegd zonder toestemmingshaak
- Embeds zoals YouTube, kaarten en sociale feeds die in berichten worden geladen
- Lettertypen of bibliotheken die van externe servers worden opgehaald
Bij het kiezen van een toestemmingsplugin moet je nagaan of deze standaard blokkeert vóór toestemming, hoe je aangeeft welke eigen scripts er zijn, en of het iframes met een placeholder afhandelt. Blokkeren helpt ook de snelheid, omdat er bij de eerste weergave minder verzoeken naar derden worden geladen. Als dat voor jou belangrijk is, legt de PageSpeed Insights-gids uit hoe code van derden je scores beïnvloedt.
Toestemmingsregistraties en intrekken
De AVG legt de bewijslast bij jou. Als een toezichthouder of een bezoeker erom vraagt, moet je kunnen aantonen dat toestemming is gegeven. Sommige gidsen beschrijven het loggen van toestemming ook als onderdeel van een conforme opzet, en het is de praktische manier om aan die bewijslast te voldoen.
Een bruikbare toestemmingsregistratie bewaart meestal het volgende:
- Een tijdstempel van de keuze
- De categorieën die zijn geaccepteerd of geweigerd
- De versie van de bannertekst en het cookiebeleid die op dat moment zijn getoond
- Een pseudonieme identificatiecode, zodat de registratie van een bezoeker kan worden teruggevonden als die erom vraagt
Houd het logboek minimaal. Het bestaat om een keuze te bewijzen, niet om nog een profiel van de bezoeker op te bouwen, en het logboek zelf zijn persoonsgegevens die een verantwoorde bewaartermijn nodig hebben.
Intrekken is de andere helft. Toestemming moet even makkelijk in te trekken zijn als te geven, dus een kleine zwevende knop of een voetteksturl zoals Cookie-instellingen moet op elke pagina het voorkeurenpaneel opnieuw openen. Wanneer een bezoeker intrekt, moet de plugin de betreffende scripts stoppen en, waar mogelijk, de cookies verwijderen die die scripts al hebben ingesteld. Opnieuw vragen is ook redelijk nadat je cookieset wezenlijk is gewijzigd of na een redelijke periode, zolang je bezoekers die al hebben geweigerd niet lastigvalt.
Hoe je controleert of je banner werkt
Geen van de beste gidsen die we hebben bekeken gaf een concrete testprocedure, dus hier is een eenvoudige die je in ongeveer vijftien minuten kunt uitvoeren. Gebruik een privévenster met uitgeschakelde extensies en open de ontwikkelaarstools van de browser op de tabbladen Application en Network.
| Stap | Wat je doet | Wat je zou moeten zien |
|---|---|---|
| 1 | Laad de startpagina, raak de banner niet aan | Alleen noodzakelijke cookies; geen analyse- of advertentieverzoeken in Network |
| 2 | Klik op weigeren of sluiten en bezoek daarna meerdere pagina's | Nog steeds geen niet-essentiële cookies, localStorage-sleutels of trackerverzoeken |
| 3 | Accepteer alleen één categorie | Alleen de scripts en cookies van die categorie verschijnen |
| 4 | Accepteer alles en herlaad | De gekozen tools laden nu, en de keuze blijft bewaard |
| 5 | Open de instellingen opnieuw en trek in | Scripts stoppen bij het volgende laden; cookies worden waar mogelijk gewist |
Herhaal de test op een bericht met een ingebedde video, op je contactformulierpagina en, als je een webwinkel hebt, bij het afrekenen. Embeds en formulierplugins zijn de plekken waar lekken zich verbergen. Controleer ook de mobiele weergave, want banners bedekken op kleine schermen vaak de knop om te weigeren.
Sla screenshots van de resultaten van het Network-tabblad op met een datum. Zo heb je je eigen bewijs als je ooit wordt gevraagd hoe je de opzet hebt gecontroleerd.
Huidige juridische status en wat je hierna doet
De regels zijn nog steeds de hierboven beschreven. De ePrivacy-verordening, die de richtlijn uit 2002 zou vervangen, is in 2025 ingetrokken, en het Digital Omnibus-voorstel is geen wet. Een onderdeel van dat voorstel zou de cookietoestemmingsregel van artikel 5, lid 3, in de AVG opnemen, maar het blijft een voorstel. Controleer de actuele status op EUR-Lex of de website van de Europese Commissie voordat je je aanpak wijzigt.
Kortom: behandel toestemming als een technische maatregel die je kunt testen, niet als een melding die je kunt tonen. Maak eerst de inventarisatie, blokkeer daarna scripts vóór toestemming, bewaar vervolgens een registratie, en test opnieuw na elke wijziging van plugin of thema.
Cookies vormen één onderdeel van een breder nalevingsbeeld voor sites die op de EU gericht zijn. Als je ook WordPress-producten of plugins onderhoudt die in de EU worden verkocht, legt de EU CRA-gids voor WordPress-eigenaren de beveiligingskant uit, en helpt de gratis Erdo CRA Compliance plugin je aan de praktische eisen te voldoen. Het verstevigen van je site beperkt ook wat aanvallers kunnen doen met de gegevens die je verzamelt, zoals beschreven in de checklist voor het beveiligen van WordPress.


